Geyik Koşuları

İstanbul'un karmaşasından kaçıp Belgrad Ormanı'nın kalbine sığındığımız Geyik Koşuları, her patika koşucusunun takviminde olması gereken harika bir festival. Sabah erken saatlerde etkinlik alanına vardığımızda, DJ'in çaldığı müzikler, renkli taytlarıyla ısınan koşucular ve o muazzam orman havası enerjimizi anında yükseltti. Start verilir verilmez kendimizi ağaçların oluşturduğu tünellerde bulduk. Parkur çok hızlı gibi görünse de, gizli kökler, ani kısa yokuşlar ve tabii ki meşhur Belgrad çamuru ritminizi sürekli bozabiliyor. 10. kilometreden sonra başlayan teknik inişlerde ve kaygan zeminlerde ayakta kalmak ciddi bir odaklanma gerektiriyordu. Ormanın o sessizliği içinde sadece nefes ve ayak seslerimizi duymak terapi gibiydi. Son 2 kilometreye girerken etkinlik alanından gelen anons sesleri ve müzik, tükenen enerjime doping etkisi yaptı. Finişte boynuma takılan o ikonik geyik logolu madalya ve sonrasında çimlere yayılarak içtiğimiz sıcak kahve mükemmeldi. Arkadaşlarımızla parkur anılarını konuşurken bir sonraki yarışı planlamaya başlamıştık bile. En önemli tavsiyem: Eğer yarıştan önceki günlerde yağmur yağdıysa, dişli bir patika ayakkabısı giymeden asla start çizgisine gelmeyin; Belgrad'ın çamuru affetmez!